Zastosowanie zasad inżynierii systemów i bezpieczeństwa w celu zapewnienia antykruchości

Tradycyjną inżynierię systemów można postrzegać jako szereg działań i technik mających na celu opracowanie systemu (lub produktu) w sposób systematyczny i przewidywalny. W szczególności standardy inżynierii bezpieczeństwa mają na celu opracowanie „bezpiecznych” systemów, które nadal zapewniają zamierzone zachowanie, nawet w przypadku wystąpienia usterek lub zagrożeń. Często podejście będzie stosunkowo statyczne, a celem będzie ograniczenie analizowanych ryzyk, ponieważ jest to najłatwiejszy sposób weryfikacji właściwości bezpieczeństwa. Systemy antykruche [10] są jednak definiowane jako systemy, które dostosowują się po wystąpieniu usterki i są nie tylko odporne, ale także uczą się na podstawie usterek i incydentów, aby poprawić poziom świadczonych usług. Niniejszy artykuł bada antykruchość w kontekście inżynierii systemów i proponuje kryterium normatywne, które pomaga zrozumieć warunki wstępne osiągnięcia antykruchości.