Struktura podziału pracy (ang. work breakdown structure) to hierarchiczny opis działań i zadań, których wykonanie jest niezbędne w celu wykonania projektu. Zazwyczaj składa się z trzech poziomów:

• podział projektu na fazy,
• podział faz na etapy,
• podział etapów na zadania.

Liczba poziomów zależy od skomplikowania projektu oraz poziomu ryzyka. W przypadku trudniejszych przedsięwzięć, zwykle przygotowuje się bardziej szczegółową (mającą więcej poziomów) strukturę zadaniową. Możliwe jest także kaskadowe przygotowanie struktur, w którym wyróżniamy strukturę główną oraz struktury szczegółowe.

W podręczniku PMI (PMBOK), jest ona definiowana jako grupowanie elementów projektu, które organizuje i określa całkowity zakres roboczy projektu. Struktura:

• określa hierarchię wyników końcowych projektu oraz poszczególnych jego elementów,
• wspomaga definicję całej pracy wymaganej dla osiągnięcia ostatecznych celów,
• dostarcza graficznego obrazu albo streszczenia możliwości projektu (wersja graficzna lub tekstowa),
• dostarcza narzędzia integrowania i oceniania harmonogramu oraz przedstawienia kosztu,
• dostarcza informacji interesariuszom,
• ułatwia raportowanie i analizę postępów projektu,
• dostarcza podstaw dla określania celów dla zespołu projektowego.

Struktura podziału pracy (WBS) to przewodnik dla określania prac, odnosi się ona do konkretnych celów projektu. Specjaliści projektów używają WBS do zdefiniowania rezultaty projektu oraz określania struktury zarządzania projektem od początku do końca. W strukturze podziału pracy każdy element musi znajdować się we właściwym miejscu tworząc z innymi elementami logiczne powiązanie i kompletną całość. Proces tworzenia WBS polega na określeniu planu podziału projektu na główne grupy zadań, a następnie grupy dzieli się na pojedyncze zadania, które składają się z zadań cząstkowych. Gdy osiągnięty zostanie możliwy do zaakceptowania poziom szczegółowości to następuje przypisanie zadań i zadań cząstkowych do struktury organizacyjnej jednostki realizującej projekt.