Powództwo negatoryjne

Aby skierować sprawę na drogę sądową z roszczeniem o zaniechanie naruszeń (powództwo negatoryjne), należy wnieść pozew do sądu, żądając od osoby naruszającej prawo własności (np. poprzez ciągłe przechodzenie przez działkę, uciążliwe immisje), aby zaprzestała tych działań i przywróciła stan zgodny z prawem, opierając się na art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego (k.c.). Pozew musi precyzyjnie określać nieruchomość i żądane działania pozwanego, np. zakaz przejazdu czy zaniechanie immisji. 

Kiedy stosujemy powództwo negatoryjne?
Gdy naruszenie własności nie polega na pozbawieniu właściciela faktycznego władztwa, a na innych działaniach zakłócających korzystanie z rzeczy (np. immisje, przejazdy, wypas).
Gdy naruszenia są trwałe lub powtarzalne, a nie jednorazowe (jednorazowe naruszenie wymaga innych środków). 

Elementy pozwu:
Dane stron: Oznaczenie powoda i pozwanego.
Określenie nieruchomości: Dokładny opis (adres, nr księgi wieczystej).
Uzasadnienie: Opisanie faktów i powołanie się na art. 222 § 2 k.c..
Żądanie:
Nakazanie pozwanemu podjęcia konkretnych działań przywracających stan zgodny z prawem (np. usunięcie przeszkody).
Zakazanie pozwanemu dalszego naruszania własności (np. zakazanie przechodzenia przez działkę, zakaz emisji dymu).
Wartość przedmiotu sporu (WPS): Określana na podstawie wartości prawa, którego ochrony domaga się powód (np. wartości nieruchomości lub szkody), zgodnie z art. 19 § 2 k.p.c.. 

Przykład żądania:
„Nakazuję pozwanemu zaprzestanie systematycznego przechodzenia przez działkę nr [numer] stanowiącą własność powoda, położoną w [miejscowość], gmina [gmina], oraz nakazuję przywrócenie stanu poprzedniego poprzez [np. posadzenie trawy w miejscu przejeżdżania i naprawienie uszkodzonego ogrodzenia]”.