Zaniechanie immisji to żądanie prawne właściciela nieruchomości o
zaprzestanie uciążliwych działań sąsiada, które ponad miarę zakłócają korzystanie z jego posesji (np. hałas, dym, zapachy). Właściciel może domagać się tego poprzez mediacje, pisma (np. do
straży miejskiej/
policji,
PINB), a ostatecznie w sądzie (pozew negatoryjny), żądając przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zaniechania dalszych naruszeń, często wraz z odszkodowaniem, opierając się na art. 144 KC.
Czym są immisje?
- Są to oddziaływania jednej nieruchomości na drugą, które zakłócają korzystanie z niej ponad przeciętną miarę, uwzględniając przeznaczenie nieruchomości i stosunki miejscowe (np. hałasy, zapachy, dym, cień, wibracje).
- Dzielą się na pośrednie (np. hałas, zapach, cień) i bezpośrednie (np. porzucanie śmieci na cudzą działkę), przy czym immisje bezpośrednie są zawsze zakazane, a pośrednie oceniane w oparciu o "przeciętną miarę".
Kiedy stosujemy powództwo negatoryjne?
- Gdy naruszenie własności nie polega na pozbawieniu właściciela faktycznego władztwa, a na innych działaniach zakłócających korzystanie z rzeczy (np. immisje, przejazdy, wypas).